Προχτές λίγο πρίν την συνέλευση μιλούσα με διάφορα άτομα της Αριστεράς στην σχολή , και είχα την αίσθηση ότι ο Μαής του 2010 θα είχε κάποια χαρακτηριστικά στοιχεία απο τον Μάη του 68 και την εξέγερση του Γαλλικού λαού.
Eίχα εκφράσει κάποιους φόβους ότι μπορεί να έχουμε φαινόμενα προβοκάτσιας και ίσως να θρηνήσουμε και νεκρούς
Δυστυχώς βγήκα αληθινός!!!
Στα γεγονότα του Μάη τουν 68 για να σας τα θυμήσω.
Ο γαλλικός Μάης του ‘68 έμεινε στην ιστορία ως η μεγαλύτερη Γενική Απεργία. Ξεκίνησε με δυναμικές φοιτητικές και μαθητικές πορείες και κατέληξε σε καταλήψεις εργοστασίων και μαζικές απεργίες. Ο κοινός αγώνας φοιτητών και εργατών είναι αυτό που μας εμπνέει από την εξέγερση του Μάη.
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τα γεγονότα, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας το περιβάλλον στο οποίο διαδραματίστηκαν. Είχαν προηγηθεί ο πόλεμος στην Αλγερία και ο πόλεμος στο Βιετνάμ, έτσι επικρατούσε ένα κλίμα διαμαρτυρίας και αμφισβήτησης.
Η εξέγερση δεν ξέσπασε ξαφνικά το Μάη. Αναταραχές και κινητοποιήσεις από την πλευρά των φοιτητών είχαν αρχίσει να γίνονται από τον Μάρτη, όμως το μεγάλο «μπαμ» έγινε τον Μάη και συγκεκριμένα στις 10 του μήνα, όταν χιλιάδες μαθητές και φοιτητές, διαδήλωσαν στο κέντρο του Παρισιού. Όπως όλες οι πορείες εκείνων των ημερών έτσι και αυτή κατέληξε σε συμπλοκή ανάμεσα στους φοιτητές και τα CRS(τα γαλλικά ΜΑΤ).
Αυτή τη φορά όμως οι φοιτητές απάντησαν δυναμικά στη σκληρή βία των CRS. Οδοφράγματα (ψηλά όσο και ένας άνθρωπος), στήθηκαν με απίστευτη ταχύτητα, αυτοκίνητα αναποδογυρίστηκαν και σημαίες υψώθηκαν. Η απάντηση στα δακρυγόνα ήταν, πέτρες, ξύλα, κομμάτια οδοστρώματος. Οι αστυνομικοί ξυλοκοπούσαν και συλλάμβαναν μέχρι και τυχαίους περαστικούς. Το επόμενο πρωί ανακοινώθηκαν από την κυβέρνηση παραχωρήσεις προς τους φοιτητές, οι οποίοι φυσικά δεν υποχώρησαν. Την ίδια μέρα τα συνδικάτα, καλούσαν τους εργάτες σε Γενική Απεργία. Δύο μέρες μετά (Δευτέρα 13 Μαΐου), οι εργάτες συμπορεύτηκαν με τους φοιτητές και τους μαθητές, σε μία από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις που είχε δει ποτέ η Γαλλία.
Η απάντηση των φοιτητών στις παραχωρήσεις του πρωθυπουργού, ήταν η κατάληψη του πανεπιστημίου της Σορβόννης, ενώ οι εργάτες προχώρησαν σε καταλήψεις εργοστασίων και απεργίες. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της πόλης Ναντ, που οι εργάτες όχι μόνο απεργούσαν, αλλά για ένα μικρό διάστημα είχαν και τον έλεγχο των εργοστασίων, καθόριζαν την παραγωγή και τη διανομή των προϊόντων.
Ο πρωθυπουργός, ελπίζοντας πως με αυτό τον τρόπο θα σταματήσουν οι κινητοποιήσεις, ανακοίνωσε αυξήσεις κατά 35% (!) στο βασικό μεροκάματο. Το αντάλλαγμα που ζητούσε ήταν ο τερματισμός των κινητοποιήσεων. Τα συνδικάτα και το Κομμουνιστικό Κόμμα Γαλλίας, συμφώνησαν μαζί του. Δεν υπολόγιζαν όμως τη δύναμη και την αποφασιστικότητα, των εργατών οι οποίοι, βέβαια, δεν συμφώνησαν. Στις 29 Μάη ο δεξιός πρόεδρος Ντε Γκολ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το Παρίσι!
Ωστόσο λίγο αργότερα επέστρεψε περνώντας στην αντεπίθεση. Διέλυσε τη βουλή και προκήρυξε πρόωρες εκλογές. Οι ηγέτες των αριστερών (ρεφορμιστικών) κομμάτων και τα συνδικάτα πήραν τον έλεγχο του κινήματος και το έκλεισαν. Έλεγαν πως οι εργάτες μπορούσαν να κερδίσουν αυτά που διεκδικούν μέσα από τις εκλογές… Έπρεπε, λέει, να κατεβάσουν στις εκλογές όσο πιο πολλούς υποψήφιους γινόταν.
Για να γίνει όμως αυτό έπρεπε να σταματήσουν τις απεργίες. Η αστυνομία άρχισε να κλείνει διά της βίας όσες απεργίες δεν είχαν κλείσει από μόνες τους. Ένας μαθητής και δύο εργάτες έπεσαν νεκροί από τις επιθέσεις. Το ηθικό και η αυτοπεποίθηση του κόσμου είχε πέσει. Το αποτέλεσμα του ξεπουλήματος του αγώνα ήταν ο Ντε Γκολ να κερδίσει τις εκλογές με συντριπτική πλειοψηφία.
Για να γίνει όμως αυτό έπρεπε να σταματήσουν τις απεργίες. Η αστυνομία άρχισε να κλείνει διά της βίας όσες απεργίες δεν είχαν κλείσει από μόνες τους. Ένας μαθητής και δύο εργάτες έπεσαν νεκροί από τις επιθέσεις. Το ηθικό και η αυτοπεποίθηση του κόσμου είχε πέσει. Το αποτέλεσμα του ξεπουλήματος του αγώνα ήταν ο Ντε Γκολ να κερδίσει τις εκλογές με συντριπτική πλειοψηφία.
Στοιχεία πάρθηκαν απο το blog
http://mes.dea.org.gr/magazine/issue3/mai-toy-68.html
Κάτι παρόμοιο φαίνεται να γίνεται με το γεγονός αυτό που έλαβε χώρος στην τράπεζα την Μαρφίν, μια επίθεση απο παρακρατικά στοιχεία εναντίον εργαζομένων που βρίσκονται εντός της τράπεζας.
Μόνο που η διαφορά είναι ότι τώρα ο δολοφόνος, (φαίνεται) να είναι απο τους διαδηλωτές και όχι απο την αστυνομία.
Μια έξυπνη στημένη προβοκάτσια που έχει σαν στόχο τον σκασμό του κόσμου, απέναντι στα νέα μέτρα του ΔΝΤ και της Ε.Ε, ήδη τα ξένα ΜΜΕ τσουβαλιάζουν τον κόσμο, ότι οι Έλληνες τα σπάνε και καίνε και λεηλατούνε μαγαζιά και ότι το πλήθος ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ 3 εργαζόμενους(το ανάφερε το Reuters και το Cnn)!!!
Μάλιστα κάποιο ιταλικό πρακτορείο έγραφε για Χάος και Αναρχία στην Αθήνα!!!
Περιττό να πώ ότι 1,5 εκατομμύριο κόσμος που βρέθηκε σήμερα στους δρόμους, τρόμαξε αρκετά τους κυβερνώντες και τα τσιράκια τους.
Για αυτό κατάφεραν να στήσουν για άλλη μια φορά την δικιά τους προβοκάτσια, ενάντια στο κόσμο που κατεβαίνει στο δρόμο και φωνάζει για τα ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ του.
Σαφώς και είμαι ενάντια στην Βία, και ιδιαιτερά απο μια μερίδα αντιεξουσιαστών ακραίων στοιχείων που χρησιμοποιούν την βία σαν μέτρο και μόνο πολιτικής έκφρασης, αλλά αυτά τα στοιχεία είναι μόλις το 2% των ατόμων που κατεβαίνουν στις πορείες.
Είμαι υπέρ μόνο σε περίπτωση με της συγκρουσής με τις δυνάμεις καταστολής, όταν χτυπήσουν αναίτια το πλήθος και το έχουν κάνει αρκετές φορές σε διάφορες πορείες....
Να θυμήσω, αυτά που έχω ζήσει το 2007 στα πανεκπαιδευτικά τα ΜΑΤ του Πολύδωρα,να ψεκάζουν χημικά τους φοιτητές ή μήπως τα ΜΑΤ του ΠΑ.ΣΟΚ το 2003 να θερίζουν με γκλόμπ τα κεφάλια των διαδηλωτών έξω απο την Αμερικάνικη πρεσβεία στις πορείες ενάντια στο πόλεμο στο ΙΡΑΚ.
Για να μιλήσω, για το σημερινό γεγονός αυτό οι νεκροί εργαζόμενοι της Τράπεζας ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΑΝ ηθικά απο την αναγλησία της εργοδοσίας και του κράτους(αλήθεια αφού είχαν προκυρήξει απεργία οι τραπεζικοί υπάλληλοι πώς ήταν ανοιχτή η τράπεζα της marfin?)
Ποιός οδήγησε τους εργαζόμενους να δουλέψουν, για να πάρουν τα 900 ευρώ τους, στις 5 Μαίου?
Η δολοφονία τους που έγινε απο προβοκάτορες και φασίστες, φαίνεται να δείχνει ποιό είναι το πραγματικό πρόσωπο της σημερινής εξουσίας και του κράτους.
Ένα κράτος που δεν εκφράζει τον νέο, τον εργαζόμενο και τον συνταξιούχο
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει και εύχομαι ο καθένας μας ατομικά αλλά και συλλογικά να αντιδράσει ειρηνικά και ΔΥΝΑΜΙΚΑ για την μνήμη των ατόμων αυτών που κάτω απο συνθήκες δύσκολες αγωνίζονται για τα προς το ζήν.
Όπως χάνονται οι εργαζόμενοι στο ΠΕΡΑΜΑ, στην Λάρκο και σε κάθε εργατικό ατύχημα
ΥΓ
Κλείνω το κείμενο με ένα περιστατικό εργατικής αυθαιρεσίας που είδα μπροστά στα μάτια και μου έκανε τραγική εντύπωση
Λίγο πρίν ξεκινήσουν οι πορείες στην πάτρα, στο κεντρικό πεζόδρομο της Αγίου Νικολάου υπήρχαν 4 νέαρες κοπέλες που μοιράζαν φυλλάδια για κάποιο εμπορικό κατάστημα, και απο πάνω τους ήταν ένας επόπτης-νταβατζής που τους έκανε παρατηρήσεις σε έντονο ύφος.
Με ύφος προκλητικό τους έλεγε εσύ πήγαινε πιο πέρα, εσύ πιο κάτω, εσύ τράβα στην Πλατεία Γεωργίου, μην σε στείλω σπίτι σου και λίγο πιο πέρα ήταν η πορεία του εργατικού κέντρου πάτρας!!!
Δεν ξέρω αν αυτό το γεγονός σας λέει κάτι!!!
Εμένα μου λέει αρκετά...
YΓ1
Ρίχτε μια ματιά εδώ στο κείμενο του prezatv
Για μια άλλη προβοκάτσια που ελάχιστα ΜΜΕ, την πήραν χαμπάρι!!!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου