Το τέλος για μια νέα αρχή...

Αγαπητοί αναγνώστες της πλατείας σύντροφοι και αγωνιστές, αποφάσισα να σταματήσω τις αναρτήσεις στο συγκεκριμένο ιστολόγιο, διότι πολύ απλά η πίεση του χρόνου και η όλη κατάσταση που περνάω με απομακρύνει απο δίπλα σας.

 Σπουδάζω σε μια ζόρικη σχολή(Ιατρική) και δεν μου επιτρέπει να είμαι συνέχεια παρών στο blog.

Θα ήθελα να γράψω πάρα πολλά αλλά το να λές και να γράφεις τα ίδια και τα ίδια, καταντάει μελό και κουραστικό...

Ο αγώνας θα γίνεται απο άλλο μετερίζι και πραγματικά η κοινωνική φωνή του καθενός μας, πρέπει να πάρει τους δρόμους και τις πλατείες, να γίνει ένα ποτάμι οργής και δημιουργικότητας που θα ΠΝΙΞΕΙ, όλους εκείνους τους καιροσκόπους, βλάκες, μίζερους και ψεύτες που μας ΚΑΠΗΛΕΥΟΝΤΑΙ, τόσα χρόνια....

 Καλή η άποψη και η ελευθερία γνώμη απο τα blogs αλλά ήρθε ο καιρός να αφήσουμε λίγο τα laptops και να κάνουμε τα λόγια μας πράξη...

Με φοβίζει λίγο το μέλλον για όλα αυτά που βλέπω γύρω μου, σε νοσοκομεία, σε πανεπιστήμια, σε φίλους που είναι γραμμένοι στο ταμείο ανεργίας και ζόρικα την βγάζουν, σε άτομα που την κάνουν μετανάστες σε διάφορα μέρη και το κάνουν με πόνο ψυχής καθώς και ανθρώπους που έχουν παλέψει και έχουν δώσει το ΑΙΜΑ τους τίμια και σωστά το γαμημένο κράτος να τους συμπεριφέρεται με συντάξεις της πείνας, στέλνοντας τους πιο κοντά στο θάνατο.

Για αυτούς τους λόγους βγάζω το σκασμό μπροστά σε όλα αυτά και συνεχίζω στο δύσκολο δρόμο που έχω επιλέξει και αυτή είναι μια συνειδητή ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ .

Όπως λέει και ένα τραγούδι του Σωκράτη Μάλαμα που με εκφράζει απόλυτα

Κάνω πως δεν ξέρω
Πέφτω μες τα κύματα
Άλλοι δρόμοι μας ενώνουν
Κι άλλοι στα διλήμματα

Ελπίζω να μην έχουμε πλέον διλήμματα και να σπάσουμε το φράγμα εκείνο της υποταγής που μας έχουν επιβάλλει ντόπιοι και ξένοι κατακτητές...

Για όσους φίλους παρακαλουθούν την πλατεία, θα τα λέμε συνέχεια απο κοντά στους δρόμους και στις πλατείες.
Για όσους άγνωστους που εισέρχονται στο blog αυτό, θα τα λέμε συνέχεια και θα ανταλλάσουμε απόψεις, τίποτα δεν έχει χαθεί, χάρηκα πάρα πολύ που αυτό το μέσο με έφερε κοντά με αρκετά άτομα και με έκανε να εκφράσω διάφορες ανησυχίες και απόψεις.

Χαιρετώ μέσα απο την καρδιά μου όλα τα παιδιά της πλατείας που ονειρεύονται ακόμα κάτι σωστό και κάτι όμορφο, χαιρετώ επίσης τον φίλο atsaranto που αν και ήρθαμε σε διάφορες πολιτικές διαφωνίες, περάσαμε αρκετά καλά, να συνεχίσει στο δικό του δρόμο.

Την φίλη την Αθανασία που είχε ενεργή συμμετοχή στο blog, τον φλεγόμενο(Κράτα γερά συνάδελφε), την Αμάνα, την Suspiria(Ροζάκι σε ευχαριστώ...συνέχισε να τα χώνεις και να ονειρεύεσαι όμορφα πράγματα), όλους όσους κατακαιρούν ανταμώσαμε, διαφωνήσαμε, ανώνυμα η με ψευδώνυμο...

Venceremos

YΓ
Η μόνη επαφή που θα κρατήσω με τα blogs θα είναι το μουσικο πολιτιστικό και αθλητικό blog με τίτλο
http://mousikipoihsiapopsi.blogspot.com/
 Ελπίζω να τα λέμε εκεί όπου θα βρείτε διάφορα πράγματα που αφορούν την καλή μουσική, την καλή ποιήση, το θέατρο κλπ.