Σκέψεις πάνω στην μικρή μας Ελλάδα

Η αφορμή για τις σκέψεις μου δεν είναι οι εκλογές, τις έχω χεσμένες προσωπικά γνωρίζω ότι γίνονται πολιτικά παιχνίδια απο διάφορες κλίκες που δεν θέλουν τον καλό του τόπου, ενω το μήνυμα είναι άλλο, ο κόσμος δεν πάει στις κάλπες(κακως κατά την γνώμη μου) και θέλει με την στάση του να απαξιώσει όλο το πολιτικό σύστημα.

Εγώ είμαι μέσα στο σύστημα, ασχολούμαι απο μικρός με την πολιτική κατάσταση και παρακολουθώ ενεργά κάθε εκλογική αναμέτρηση, γνωρίζω ότι παίζονται παιχνίδια πάνω στην λαική θέληση και βούληση του τόπου μας.

Όσο παλαιότερα πάμε θα δούμε ότι κάθε πολιτικός σχηματισμός που δημιουργήθηκε δεν ήθελε το καλό του τόπου αλλά στο πως και γιατί να ασκήσει εξουσία.
Το να ασκείς εξουσία είναι το μεγαλύτερο λάθος στην πολιτική, η πολιτική δεν πρέπει να βασίζεται στην άσκηση εξουσίας αλλά στο πως να ΥΠΗΡΕΤΕΙΣ το δικαίωμα του λαού...

Απο τις πιο Φιλελεύθερες ιδέες απο την Γαλλική επανάσταση  μέχρι τις Λενινιστικές-Μαρξιστικές θεωρίες αναλύεται το ζήτημα της άσκησης εξουσίας και στο πως ο λαός θα πρέπει να κυβερνιέται απο διαφορετική οπτική θέση και τάση.

Δεν μιλάμε σήμερα για Δημοκρατία κατ'ουσία αφού ο κόσμος ψηφίζει με κριτήρια άλλα και τα οποία είναι κατ΄' ενα μεγάλο ποσοστό είναι λάθος

Ο κόσμος για να σε ψηφίσει πρέπει να είσαι η λαοπλάνος ή να είσαι του κόμματος ή να είσαι κάποιος που μπορεί να εξυπηρετήσει κάποια μικροσυμφέροντα όπως το να βρεί εργασία κλπ...

Απο πρακτική  άποψης η ανοχή που δίνουμε στο σύστημα αυτό το πολιτικό έχει δημιουργήσει την σημερινή κατάσταση, έχει φέρει την Τρόικα, το ΔΝΤ και τα λοιπά...

Δεν πρέπει να μας κάνει καμία εντύπωση για το πως ο Έλληνας αυτός ο υπερήφανος άνθρωπος που πολεμούσε με νύχια και με δόντια, σήμερα έχει χάσει την αξιοπρέπεια του...

Το θέμα και ζήτημα το πως μπορεί να αφαιρέσουμε το καρκίνο που έχει περάσει στο DNA του Έλληνα και του δημιουργεί πολλαπλές μεταστάσεις...

Η αποχή δεν είμαι η καταλληλή θεραπεία, ίσα ίσα που δυναμώνει και διογκώνει το σύστημα το σάπιο το πολιτικό, δίνει το άλλοθι στους κυβερνώντες και στους διεφθαρμένους να κάνουν τα δικά τους κουμάντα και να ποσοστοποιήσουν την κατάσταση.

Αν ο κόσμος μαζικά γύρναγε την πλάτη στηρίζοντας κάτι μικρό και ίσως να γινοντάν το ΜΠΑΜ.

Αλλά και η γενική κατάσταση που επικρατεί  στο χώρο της Αριστεράς, δεν είναι όπως έπρεπε να είναι, απο την μία έχει ένα μεγάλο ποσοστό κεντροαριστερών που δεν μπορούν να ξεφύγουν απο την πασοκική τους καταγωγή και καταλήγουν να στηρίζουν το μνημόνιο και το ΔΝΤ, διότι ακόμα πιστέυουν ότι μπορεί να αλλάξει το ΠΑ.ΣΟΚ την κατάσταση!!!

Η αριστεροφροσύνη και η δημοκρατική λούμπεν Αριστερά βάζουν σήμερα ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ στα οράματα της νέας γενιάς και στριμώχνουν όλους μας στην ανεργία και στην ξεφτίλα!!!

Το ΚΚΕ προσπαθεί να κρατήσει κάπως τα αναχώματα αλλά κινείται ακόμα σε ρηχά Σταλινικά νερά και παραμένει ακόμα στο γνωστό ρητό μόνοι μας και όλοι σας

  Ο ΣΥ.ΡΙΖΑ δυστυχώς δεν μπορεί απο μόνος του και τις πολλαπλές τάσεις να βγάλει μια ενιαιά γραμμή, κινείται ακόμα σε καταστάσεις ΚΚΕ-Εσωτερικού, άσε που ο Τσίπρας δεν μπορεί να θέσει πλέον νέες αριστερές θέσεις.

Το μόνο που πρόκειται να γίνει και σίγουρα θα δημιουργηθεί σύντομα στην Ελληνική κοινωνία, είναι η διάλυση των δύο μεγάλων κομμάτων ή πιο πιθανό είναι η συγχώνευση τους μεταξύ τους, την δημιουργία ομάδων αντίστασης και επιτροπών αγώνα απο ανθρώπους διαφόρων ιδεολογίων που θα έχει σαν στάση και θέση την αυτονομία των κοινωνίων και της δημιουργίας ενός νέου αυτοδιοικητικού μοντέλου που θα πηγαίνει κόντρα και ενάντια σε κάθετι που θα θεσπίζει η Βουλή και τα δημοτικά συμβούλια...

Το λεγόμενο κίνημα της ανυπακουής και της λαικής θέλησης...όπως έγινε στην Αργεντινή πριν μερικά χρόνια και κατάφερε να διώξει το ΔΝΤ και την σάπια κυβέρνηση του Μένεθ...

Δείτε τα παρακάτω video του Μίκη Θεοδωράκη που μιλάει για αυτό ...





Κλείνω με ένα μεγάλο λόγο που έχει πεί ο Ιών Δραγούμης

Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει τους μπάτσους του Τούρκου –που είναι σκλάβος του φόβου- που είναι δούλος της αυτοσυντηρησίας του και μόνο –που δε θέλει πια να νικήσει- εκείνος, που θα λαχταρούσε ίσως να ξελευθερωθεί, μα δεν τολμά ούτε να το ξεστομίσει- εκείνος που δε λαχταρά τίποτα άλλο, παρά να ζήσει όπως και να είναι.



Ο ραγιάς είναι μισός άνθρωπος, είναι άνθρωπος μικρεμένος, που δέχεται όλα από τον κύριό του και δεσπότη του, που μια ματιά του Τούρκου λίγο άγρια τον κάνει και…


Και εκείνος που, όταν τύχει και ντραπεί για τη ραγιαδοσύνη του. σου την ονομάζει «αναγκαία φρονιμάδα». Ραγιάς είναι ο φρόνιμος που δεν κουνιέται, για να μην τύχει και τον πάρει για ζωντανό κανένας και τον σκοτώσει. Ραγιάς είναι ο κοριός εκείνος που τον κυνηγάς και κάνει τον ψόφιο για να μην τον αποτελειώσεις. Ο ραγιάς είναι βρωμερό ζωύφιο, μαμούνι μαύρο, άσχημο και που βρωμά. Έρχεται κρυφά και σου πίνει το αίμα. Μέρα με το φως ποτέ δεν φανερώνεται. Σου κολλάει άγρια και σε κολακεύει και όλο πίνει σαν τσιμπούρι το κόκκινο σου αίμα. Και όταν τον ανακαλύψεις που σε γελά, τρέχει και τρέχει, με σκυμμένο κεφάλι για να γλυτώσει. Τον κυνηγάς και κρύβεται. Τον δέρνεις και ακόμα σκύβει. Τον σκοτώνεις και σωπαίνει".