ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΝΤ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΝΤ

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

6 Δεκεμβρίου 2010 λίγα λόγια στην εποχή της Χούντας


Άλλη μια χαρούμενη μέρα, ξημερώνει...6 Δεκεμβρίου 2010

Η χούντα του ΔΝΤ και ο κατοχικός πρωθυπουργός  ΓΑΠ μιλάει για εγχώρια ευτυχία.

Το θέμα είναι όχι που οδηγείται το καράβι που λέγεται Ελλάδα, αλλά που και πότε θα αντιδράσει ο κόσμος.

Διάβασα την διακήρυξη της Σπίθας του Μίκη Θεοδωράκη.

Θα μου πεις που εύλογα, τι έχει να μου προτείνει ο Μίκης, ενάς ξεμωραμένος γέρος που μιλάει για λύσεις...
Τουλάχιστον μιλάει σαν Έλληνας που δεν έχει τίποτα να χάσει και προσπαθεί με ένα τρόπο να περάσει ένα μήνυμα σε εμάς τους νεότερους...

Η Ελλάδα πρέπει να το ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ  βρίσκεται υπό οικονομική και πνευματική κατοχή, αυτό είναι το μόνο σίγουρο.

Τα ΜΜΕ έχουν καταστείλει τον κόσμο, αφού προβάλλουν τις αλλαγές της κατοχικής κυβέρνησης σαν αναγκαίες.

Σκέφτομαι πολλές φορές πως το επιτρέπουμε σαν λαός, να μας συμπεριφέρονται έτσι.

Τόσο μίζερα και τόσο απάνθρωπα.

Η βαρβαρότητα της χούντας του ΔΝΤ, φαίνεται ξεκάθαρα στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.

Χιλιάδες επιχειρήσεις κλείνουν, απολύονται εργαζόμενοι, γιατροί μένουν απλήρωτοι, τα νοσοκομεία βρίσκονται για κλείσιμο και ξεμένουν απο ιατρικό προσωπικό.
Όσοι εργάζονται είτε εργάζονται χωρίς να πληρώνονται οι επιπλέον ώρες, είτε σαν  ημι- απασχολούμενοι για 4 ώρες.

Η ανεργία αυξάνεται  και οι μισθοί συρρικνώνονται επικίνδυνα...

Για τους κρατούντες και τους εξουσιαστές αυτές της μικρής χώρας με την παραδοσιακή ιστορία, όλα αυτά είναι μέρος ενός σχεδίου πειράματος, πως ένας λαός μπορεί να υποδουλωθεί χωρίς να πέσει ούτε μια πιστολιά.
Ένα είδος γενοκτονίας που οδηγεί τους νέους Έλληνες σε απαξίωση και φυγή από  την χώρα.

Επίσης με αφορμή της επέτειος του Αλέξη Γρηγορόπουλου, οι σφαίρες του ΔΝΤ και της τροίκας είναι το ίδιο  πιο σκληρές και εξίσου ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΕΣ απο τις σφαιρές του Σαραλιώτη και του Κορκονέα...

Πρέπει τώρα νομίζω να αναδιοργανωθούμε και να αντισταθούμε...
Αφήνοντας πίσω μίση και ψεύτικες κομματικές αντιπαραθέσεις...η ιδεολογία έχουν πεθάνει μπροστά στην σημερινή κατοχή!!!

Το μόνο που ίσως χρωστάμε στα παιδιά μας.




ΥΓ
Κλείνω με ένα τρομερό ποιήμα του Μιχάλη Κατσαρού που με εκφράζει απόλυτα

Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ
Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει : Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρία εισαγωγαί- εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα ώρες ατέλειωτες στις παρελάσεις
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τα ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό αρχηγό τους.
Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουν το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ αντισταθείτε.

Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την Ελευθερία.